{"t":1785913157,"v":{"media":[{"url":"https:\/\/scontent-ams2-1.cdninstagram.com\/o1\/v\/t2\/f2\/m86\/AQMMDkOMXfVd6C6nWCD9-kQ6y5HAyaZ7sSrjGYdI6mR_o63un7mMnmZ0xMfXYyfBfNw8eB2SF9XKiCp4PKYYAPv39nGNU9KW8O-1cNY.mp4?_nc_cat=102&_nc_sid=5e9851&_nc_ht=scontent-ams2-1.cdninstagram.com&_nc_ohc=nZHmZ3taaNsQ7kNvwGTdZ5M&efg=eyJ2ZW5jb2RlX3RhZyI6Inhwdl9wcm9ncmVzc2l2ZS5JTlNUQUdSQU0uQ0xJUFMuQzMuNzIwLmRhc2hfYmFzZWxpbmVfMV92MSIsInhwdl9hc3NldF9pZCI6MTM2NDM3NDQxMjIzNTcxMCwiYXNzZXRfYWdlX2RheXMiOjQ3LCJ2aV91c2VjYXNlX2lkIjoxMDA5OSwiZHVyYXRpb25fcyI6MjksInVybGdlbl9zb3VyY2UiOiJ3d3cifQ%3D%3D&ccb=17-1&vs=d28dc83f5057f364&_nc_vs=HBksFQIYUmlnX3hwdl9yZWVsc19wZXJtYW5lbnRfc3JfcHJvZC8wNjRGMzY0NDM4RUJFNUY5MjE2MjM1RjkwMzkwN0M4MV92aWRlb19kYXNoaW5pdC5tcDQVAALIARIAFQIYUWlnX3hwdl9wbGFjZW1lbnRfcGVybWFuZW50X3YyL0U0NDJGN0E2M0U0N0E4Mjg2MEU4REYzNDc1M0I0RDg2X2F1ZGlvX2Rhc2hpbml0Lm1wNBUCAsgBEgAoABgAGwKIB3VzZV9vaWwBMRJwcm9ncmVzc2l2ZV9yZWNpcGUBMRUAACb8zvTChbnsBBUCKAJDMywXQD1MzMzMzM0YEmRhc2hfYmFzZWxpbmVfMV92MREAdf4HZeadAQA&_nc_gid=7_ApY9fkl2NvlNQ6tWS9cQ&_nc_zt=28&_nc_ss=7a22e&oh=00_AQGA3xeQPU3eFq_Sdm9Y-N-i83ugBuGtI0KVu5qMi6cUEA&oe=6A74A147","type":"video"}],"caption":"​صدایِ نجیبی که در خاک بم آرام گرفت.\n​وقتی از ایرج بسطامی می‌نویسیم، تنها از یک حنجره‌ی شش‌دانگ و یک صدای تکرارنشدنی در تاریخ موسیقی ایران حرف نمی‌زنیم؛ ما از یک «شکوهِ انسانی» سخن می‌گوییم. از مردی که آوازه‌ی شهرت و زرق‌وبرق پایتخت را، درست در اوجِ درخشش هنری‌اش، رها کرد تا سرپرستی و نگهداری از فرزندان یتیم برادرش را برعهده بگیرد و اینگونه وفاداری و عشق به خانواده را معنا کند. \n​زمانی که برادرش، نصرت‌الله — همان دستِ مهربانی که مخارج تحصیل آوازِ ایرج را می‌داد — نابه‌هنگام پر کشید، ایرج عبای شهرت را از دوش برداشت. او نخواست بگذارد یادگاران برادرش طعمِ تلخ بی‌کسی را بچشند. به بم بازگشت؛ به همان خاکِ گرم و صبور. تمامِ دار و ندار و سرمایه هنری خود را با خانواده‌ی برادرش قسمت کرد و به جای جنجالِ رسانه‌ها، زمزمه‌ی محبت را انتخاب کرد. او برگشت تا دینِ خود را به برادری که بال پروازش شده بود، با تمامِ وجود ادا کند.\n دی‌ماه ۱۳۸۲. زمین لرزید و آوارِ بی‌رحم، خشت‌های کاه‌گلیِ خانه‌ی پدری را در هم کوبید. بم لرزید و ارگِ کهن شکست، اما سهمگین‌ترین آوار، بر سرِ موسیقی این مرز و بوم فرود آمد.\nایرج بسطامی در ۴۶ سالگی و در اوج دنیای هنری دنیای فانی را وداع گفت \nروحش شاد و یادش گرامی \n...\n#ایرج_بسطامی #ترانه_ماندگار  #نوستالژی #موسیقی_ایرانی","owner":"gramophonee.ir","error":null,"shortcode":"DZu4gIPNag4"}}